także jego zdania, i oddają się tysiącznym dornysłom. W tem Alfred wuia:
— "Czekajcie!., przychodzi mi na myśl, że ten łajdak;.. ten włóczęga, który się tu zawsze błąkał po górach... musiał do tej sprawki należeć!
— "O kim to mówisz!" rzeki Baron.
— "O jednym obdertusie, którego postępowanie, mowa, i sposób wyrażania się, zdawały się oznaczać człowieka, który żył kiedyś na świecie;... kroku zrobić nie mogliśmy, żebyśmy go niespotkali;... znał i ciebie, mój ojcze, przynajmniej tak nam mówił; a nazwisko twoje, przednim wymówione, poruszyło go nadzwyczajnie;... jednakże dawałem mu pieniędzy, i wziąść niechciał;... lecz niewiem z jakiego powodu źle myslał o Izorze! Nędznik!. gdybym był poszedł za jego rada, oddawnaby mi wykradł tę dziewczynę !.. Nazywał taki postępek pro-

stym figielkiem;... i powtarzał mi ciągle, że kobieta żyjąca lak sama jedna, więcej nic warta.
— "Łotr! zawołał Baron... Ach!. on nieznał mojej Izory!.. Kochany Alfredzie!.. jakżebyś żałował, gdybyś się dał uwieść chwilowemu popędowi namiętności!.. Niewiesz jeszcze co to za jedna, ta raiła i zajmująca dziewczyna;... niewiesz jakie mnie z nią łączą zwiąski.. Niechciałem ci odkryć tej tajemnicy!.. chciałem ją ukryć na wieki!.. Lecz, kiedy wypadek odkrył ci twego ojca w tej stronie, dowiesz się wszystkiego, dowiesz się tej tajemnicy, która mi życic zatruła;... pożałujesz ojca, ale go me naganisz. A ty, Edwardzie, który myślisz może, żem twoim współ-zalotnikiem; dowiesz się jak przywiązanie moje do Izory, jest czyste i bezstronne;.... przekonasz się, że nie